«جنگ رمضان» در آینه رسانههای جهان؛ از فرسایش قدرت آمریکا تا تثبیت بازدارندگی ایران
به گزارش ایران24، تحلیل محتوای رسانههای معتبر جهانی حاکی از شکلگیری یک اجماع نسبی درباره پیچیدهتر شدن صحنه جنگ علیه ایران و ناکامی واشنگتن در تحقق اهداف اولیه است؛ وضعیتی که بیش از هر چیز، از نبود یک «استراتژی خروج» شفاف در کاخ سفید حکایت دارد.
در این چارچوب، رسانه آمریکایی Politico با اشاره به اظهارات پیت هگست در پنتاگون، رویکرد دوگانه دولت ترامپ را برجسته میکند؛ جایی که همزمان از «پیروزی» سخن گفته میشود و در عین حال، تهدید به اعمال «حداکثر خشونت» ادامه دارد. این دوگانگی، از منظر تحلیلگران، نشانه فقدان تعریف دقیق از هدف نهایی جنگ است.
از سوی دیگر، MSNBC به بُعد داخلی این جنگ پرداخته و معتقد است ترامپ از بحران ایران برای تعمیق مداخله دولت در اقتصاد استفاده کرده است؛ روندی که با سرمایهگذاری دهها میلیارد دلاری دولت در شرکتهای بزرگ، به نوعی «اقتصاد شبهدستوری» نزدیک شده و حتی مقایسههایی با مدل اقتصادی چینرا به دنبال داشته است.
در حوزه نظامی، گزارش The Hill تصویری نگرانکننده از مصرف گسترده تسلیحات پیشرفته آمریکا ارائه میدهد. شلیک هزاران موشک کروز، تاماهاوک و رهگیرهای پاتریوت، علاوه بر تحمیل هزینههای چندمیلیارد دلاری، بهطور مستقیم توان بازدارندگی آمریکا در سایر جبههها بهویژه در قبال تایوان و رقابت با چین را تضعیف کرده است.
در سطح راهبردی، روزنامه The Guardian از تغییر پارادایم واشنگتن از «شوک و هراس» به «صبر کن و ببین» خبر میدهد. این تغییر، پس از ناکامی در دستیابی به نتایج سریع و همچنین فشارهای اقتصادی ناشی از اختلال در تنگه هرمز رخ داده؛ گذرگاهی که اکنون به یکی از مهمترین اهرمهای فشار ایران تبدیل شده است.
محور مقاومت و روایت قدرت ایران
در مقابل این ارزیابیها، رسانههای منطقهای تصویری متفاوت ارائه میدهند. شبکه الجزیره تأکید دارد که محاسبات اولیه نتانیاهو درباره فروپاشی سریع ایران، محقق نشده و تهران با بهرهگیری از «سلاح ژئوپلیتیکی» خود—یعنی تنگه هرمز—توانسته موازنه را تغییر دهد.
همسو با این تحلیل، المسیره از گذار جمهوری اسلامی از «صبر استراتژیک» به «بازدارندگی فعال» سخن میگوید؛ دکترینی که مبتنی بر افزایش هزینه برای طرف مقابل و اجتناب از ورود به جنگ تمامعیار است.
در همین راستا، برخی تحلیلها با استناد به اظهارات دیمیتری مدودف، تنگه هرمز را «معادل یک سلاح هستهای ژئوپلیتیکی» برای ایران توصیف میکنند؛ ابزاری که بدون نیاز به درگیری مستقیم، توان ایجاد شوک در اقتصاد جهانی را دارد.
ابعاد امنیتی و فرسایش در جبهه مقابل
رسانه روسی RT با نگاهی کلانتر، به تضعیف «تابوهای امنیتی» در حوزه تأسیسات هستهای اشاره میکند؛ روندی که با حوادثی مانند حملات نزدیک به نیروگاه بوشهر و موارد مشابه در اروپا، میتواند قواعد بازی در جنگهای آینده را تغییر دهد.
در جبهه مقابل، روزنامه اسرائیلی معاریو از بنبست راهبردی در سیاستهای جنگی نتانیاهو خبر میدهد. بر اساس این گزارش، جنگ طولانیمدت نهتنها دستاوردی نداشته، بلکه به فرسایش ساختاری ارتش اسرائیل، کاهش انگیزه نیروها و بحران در کادر فرماندهی منجر شده است.
برآیند این گزارشها نشان میدهد:
-
آمریکا در سطح راهبردی با «ابهام هدف» و «هزینه فزاینده» مواجه است
-
رژیم صهیونیستی وارد فاز فرسایش و بنبست عملیاتی شده
-
ایران با فعالسازی اهرمهای ژئوپلیتیکی، معادله بازدارندگی را بازتعریف کرده
-
تنگه هرمز به مهمترین ابزار فشار غیرمستقیم تهران تبدیل شده است
در چنین شرایطی، جمهوری اسلامی با پرهیز از شتابزدگی در مذاکرات و تداوم راهبرد «بازدارندگی فعال»، توانسته موازنه را از یک جنگ سخت به یک رقابت چندلایه سیاسی-اقتصادی منتقل کند؛ مسیری که هزینه تصمیمگیری را برای واشنگتن و متحدانش بهطور معناداری افزایش داده است.