دهنمکی: جنگ روایتها از خود جنگ هم طولانیتر است/ نباید به چند موفقیت رسانهای دلخوش باشیم
به گزارش ایران24، در دهههای اخیر، مفهوم قدرت در عرصه بینالملل دیگر تنها به توان نظامی و اقتصادی محدود نمیشود. بسیاری از تحلیلگران معتقدند کشورها به همان اندازه که در میدان نبرد به تجهیزات و نیرو نیاز دارند، در عرصه افکار عمومی نیز به روایت، تصویرسازی و تولید محتوا وابستهاند. از فیلم و سریال گرفته تا موسیقی، انیمیشن و شبکههای اجتماعی، همگی به ابزارهایی برای شکلدهی به ذهن مخاطبان تبدیل شدهاند. در چنین فضایی، موفقیت یا شکست یک کشور تنها در میدان جنگ تعیین نمیشود، بلکه نحوه روایت آن رویدادها نیز میتواند بر قضاوت افکار عمومی جهان تأثیر بگذارد. مسعود دهنمکی در گفتوگو با ایران۲۴ به همین موضوع پرداخته و از اهمیت «جنگ روایتها» در کنار تحولات میدانی سخن گفته است.
اخیراً انیمیشنهایی تولید شده که با استفاده از لگو ساخته شدهاند و در سطح جهان بازدیدهای بسیار بالایی داشتهاند؛ برخی از آنها حتی به بازدیدهای میلیاردی رسیدهاند. این آثار درباره جنگ ایران هستند و عمدتاً رویکردی همسو با ایران و موفقیتهای آن در جنگ دارند. ارزیابی شما از این اتفاق چیست؟
ما از نظر نظامی فاصله بسیار زیادی با آمریکا داریم، اما با وجود این فاصله توانستهایم تا اینجا سربلند پیش برویم. در حوزه رسانه و هالیوود نیز اساساً قابل مقایسه با آمریکا نیستیم. با این حال، هم از نظر نظامی توانستیم در این جنگ آبرومندانه ظاهر شویم و هم در حوزه رسانه نمونههایی از این دست تولیدات را شاهد بودیم که با همین بضاعت محدود، در سطح جهان دیده شدند.
این آثار به اندازهای مورد توجه قرار گرفتهاند که برخی از پروژههای عظیم تبلیغاتی، فیلمها و برنامههای رسانهای آمریکا نتوانستهاند در روایت این جنگ تا این حد اثرگذار باشند.
جنگ روایتها موضوعی جدا از جنگ فیزیکی است. ممکن است جنگ نظامی تنها یک هفته طول بکشد، اما جنگ روایتها از مدتها قبل آغاز شده باشد. این جنگ در دوران درگیری ادامه پیدا میکند و حتی پس از پایان جنگ نیز متوقف نمیشود.
البته نباید به این وضعیت قانع باشیم. درست است که در جنگ اخیر، نسبت به گذشته در حوزه روایتسازی و خلق آثار هنری عملکرد بهتری داشتهایم، اما باید توجه کنیم که با طرفی مواجه هستیم که بخش بزرگی از رسانههای جهان را در اختیار دارد.
منظورم این است که آنها با بمباران افکار عمومی، ایران را معادل بمب اتم معرفی میکنند و اینگونه روایت میسازند که چون ایران قصد ساخت سلاح هستهای دارد، باید به آن حمله کرد. ممکن است روزی همین الگو را درباره کشوری دیگر مانند ونزوئلا نیز به کار بگیرند و بهانهای مانند قاچاق مواد مخدر را مطرح کنند.
به همین دلیل، بمباران افکار عمومی و جنگ رسانهای برای آنها اهمیتی همتراز عملیات نظامی دارد و همواره در کنار آن دنبال میشود. البته اقداماتی که انجام شده ارزشمند است. حتی برخی از نوحهها و آثار موسیقایی را دیدهام که بازخوردهای چندصد میلیونی و حتی میلیاردی داشتهاند. سبکهای جدیدی نیز در این حوزه شکل گرفته که مورد استقبال قرار گرفتهاند.
اما نباید تصور کنیم که این موفقیتها کافی است و دیگر مسئولیتی بر عهده نداریم. حتماً باید به جوانان میدان داد و با برنامهریزی و سرمایهگذاری بیشتر، به سمت تقویت جنگ رسانهای و روایتسازی حرکت کرد.