وی در پاسخ به این سؤال که چرا نباید فضا را با گفتوگو و مسالمتآمیزپیش برد؛ گفت: یک فرقی دارد کنار نشستن، امر و نهی کردن و ایراد گرفتن از همه امور بسیار آسان است، اما مسئولیتپذیری و تلاش برای باز کردن گرههای کشور کار دشواری است. بسیاری از کسانی که امروز شعار میدهند، مسئولیتی در این حوزهها ندارند.
طالبینژاد ادامه داد: ما هرگز نگفتهایم این تفاهمنامه در بالاترین سطح مطلوب ما قرار دارد، اما وقتی با آمریکا مذاکره میکنید، طبیعی است که مذاکره یک فرآیند دوطرفه باشد. تلاش ما این است که حداقل امتیاز را بدهیم و حداکثر امتیاز را بگیریم. طرف مقابل نیز به دنبال منافع خود است.
مشاور رئیس مرکز پژوهشهای مجلس با اشاره به موضوع غرامت گفت: چرا آمریکا غرامت را نپذیرفته است؟ چون ساختار نظام سلطه در سازمان ملل اجازه چنین موضوعی را نمیدهد. آیا تاکنون سازمان ملل آمریکا را به عنوان متجاوز محکوم کرده یا اسرائیل را محکوم کرده است؟ خیر. نه آغازگر جنگ را پذیرفتهاند و نه شکست آمریکا را. آنها از پیروزی خود سخن میگویند و ما نیز روایت خود را داریم؛ بنابراین جنگ روایتها اهمیت بسیار زیادی دارد.
وی تأکید کرد: ما با دشمنی مذاکره میکنیم که سابقه بدعهدی و فریبکاری دارد، تجربه زیادی در استفاده از اهرمهای بینالمللی دارد و به دنبال ایجاد ائتلاف علیه ایران، بهرهبرداری از نقاط ضعف اقتصادی و برهم زدن انسجام داخلی کشور است.
طالبینژاد با انتقاد از فضای رسانهای گفت: آیا رسانهها به شکل عادلانه فرصت بیان دیدگاههای مختلف را میدهند؟ اگر فضای آرام، منطقی و دوطرفه برای گفتوگو فراهم باشد، میتوان درباره نقاط قوت و ضعف هر توافقی بحث کرد. در مذاکره باید با قدرت از حقوق کشور دفاع کرد و منافع را از طرف مقابل گرفت؛ این منافع چیزی نیست که آنها با رضایت کامل در اختیار ما قرار دهند.
مشاور رئیس مرکز پژوهشهای مجلس تاکید کرد: تفاوت جریان اصیل انقلابی با برخی جریانها در بزنگاههای حساس مشخص میشود. قالیباف برای خیلی از این موضوعات حرف، صحبت و جواب ندارد؟، اما حالا بیاید ذهن مردمی را که از نظر اقتصادی در این شرایط و در وضعیت جنگی قرار دارند، آرام کند. فرماندار ما را شهید کردند، رفقای خود ایشان هم شهید شدند؛ این یعنی شما منافع جناحی را بر منافع ملی ترجیح بدهید، در حالی که ما درگیر یک جنگ امنیتی و وجودی هستیم. حالا شما بیایید، ببخشید این کلمه را به کار میبرم، به جان هم بپریم؟ مگر آن طرف که ما از آن به عنوان دنیای کفر یاد میکنیم، اینقدر با هم جدل میکنند؟ امروز کشور در شرایط جنگی قرار دارد؛ برخی از دوستان معتقدند که این افراد در مسیر امنیت ملی کشور قدم برنمیدارند.
وی تصریح کرد: اگر کسی واقعاً دغدغهمند است، باید در کمیسیونها، هیئتهای تخصصی و مراجع قانونی استدلالهای خود را مطرح کند. اینکه پیش از گفتوگو با مسئولان، موضوع را رسانهای کنیم، نشان میدهد بیش از حل مسئله، به دنبال فضاسازی هستیم یعنی دغدغه مردم را نداریم.
طالبینژاد درباره مشکلات اقتصادی و صحبتهای برخی افراد نیز گفت: این افراد میگویند مردم از گرانی به ستوه آمدهاند، اما باید مشخص شود چه میزان از این گرانی ناشی از جنگ، چه میزان حاصل سوءاستفاده و چه مقدار ریشه درمشکلات ساختاری اقتصاد دارد. همه جنگها روزی پایان مییابند و پس از آن باید به فکر تأمین منافع مردم بود.
مشاور رئیس مرکز پژوهشهای مجلس با بیان اینکه «دیپلماسی اگر نتواند چیزی به سفره مردم اضافه کند، ارزشی ندارد»، اظهار کرد: هدف اصلی دیپلماسی، تأمین منافع ملی است. همانطور که در مقطعی دفاع از کشور با موشک و پهپاد انجام شد، امروز نیز باید اقتصاد را تقویت کنیم.
وی در ادامه گفت: حتی اگر فرض کنیم آمریکا تنها به دنبال خرید زمان باشد و پس از ۶۰ روز همه چیز به نقطه اول بازگردد، باز هم این پرسش مطرح است که در این مدت آیا کشور از فرصت ایجادشده برای بازسازی توان اقتصادی، تقویت نیروهای مسلح، تجهیز پدافند و بازسازی زیرساختهای آسیبدیده استفاده خواهد کرد یا خیر؟
طالبینژاد اضافه کرد: من نمیخواهم بعضی مسائل را باز کنم، اما دشمن کلانتریهای ما و مراکز امنیتی ما را هدف قرار داده است. آیا اینها نباید بازسازی شوند؟ مگر بازسازی پول نمیخواهد؟ قرار است این هزینهها از کجا تأمین شود؟مراکز امنیتی، کلانتریها و بخشهایی از زیرساختهای کشور آسیب دیدهاند و بازسازی آنها نیازمند منابع مالی است. البته نمیگویم همه مشکلات را باید به مذاکره گره زد، اما واقعیت این است که کشور با مسائل متعددی روبهروست.
مشاور رئیس مرکز پژوهشهای مجلس خاط نشان کرد: من نمیخواهم بگویم همه چیز را باید به مذاکره گره زد. عرض من این است که ما مسائل متعددی داریم. باید ابتدا فرمایش آقا را در نظر بگیریم و به سؤالات ملت مطالبهگر پاسخ دهیم. دوستان بیایند و بهجای کلیگویی، بگویند تدبیرشان چیست. فراتر از فرماندهان نظامی و اعضای شورای عالی امنیت ملی، چه راهکاری برای بازسازی توان نظامی دارند؟ کدام ظرفیت را باید به کار میگرفتند و نگرفتهاند؟ بروند مشورت بدهند، فکر کنند و همفکری کنند که اتفاقاً کار بسیار خوبی است. همچنین بگویند تدبیرشان برای موضوع بنزین چیست، برای کالاهای راهبردی چیست؛ چون در نهایت باید مردم را حفظ کنیم.