کوثری از پشت‌پرده ساخت سد کرخه و جنگ روانی علیه سپاه گفت/ تهرانِ پهلوی ۲۱ حلبی‌آباد داشت/امام به شاه گفت دست از بیگانگان بردار

ایران۲۴: سردار، نسل جدید نسبت به نسلی که انقلاب کرده نگاه چالشی دارد. شما چه توجیهی برای این موضوع دارید؟ با توجه به اینکه خودتان هم در جریان انقلاب حضور داشتید، هیچ‌وقت با خودتان نمی‌گویید «چه می‌خواستیم و چه شد؟

سردار کوثری: نه، ما چون مطلع هستیم از زمان طاغوت که چه جنایت‌هایی بر سر این ملت آوردند و چه تحقیرهایی انجام دادند. مثلاً شما نگاه کنید به بحث کاپیتولاسیون؛ قانونی که اگر یک آمریکایی ده‌ها جنایت هم در اینجا انجام می‌داد، کسی حق رسیدگی نداشت. حضرت امام نسبت به همین موضوع اعتراض کردند و به تبع آن تبعید شدند.

ما آن دوران را دیده‌ایم؛ دیده‌ایم که یک رهبر یا سردمدار مثل شاه چقدر عامل و سرسپرده بیگانگان بود. حضرت امام همان موقع، در سال‌های ۴۱ و ۴۲، خود شاه را نصیحت کردند و گفتند که برگردد، در کنار مردم بایستد، خدمت کند و دست از وابستگی به بیگانگان بردارد.

امام که نمی‌خواست خودش جایگزین شاه شود. ایشان ۱۱ سال رهبر بودند و در تمام آن مدت مستأجر آقای جمارانی بودند. امام چیزی برای خودش نمی‌خواست؛ نه کاخ می‌خواست، نه تاج و نه هیچ‌چیز دیگر. از روز اول تا آخر هم همین‌طور بود. امام می‌خواست این ملت با عزت باشد. مقام معظم رهبری نیز همین را می‌خواهند؛ اینکه ملت با عزت زندگی کند، زیر بار ظلم و زور نرود و هر کسی نتواند به این ملت زور بگوید. آن زمان شرایط این‌گونه نبود.

خاطراتی از دوران پهلوی

من خودم یادم هست؛ پدرم در سرچشمه مشغول کار بود. حتی یادم هست زمانی که منصور، نخست‌وزیر، ترور شد. آن موقع بچه بودم و حدود ۱۰ سال داشتم. فضای «بگیر و ببند» بود و این مسائل را به خاطر دارم، چون بیشتر اتفاقات سیاسی در محدوده بهارستان و اطراف مجلس رخ می‌داد. حساس بودیم و می‌دیدیم چه تبعیض‌هایی وجود داشت، چه خطاهایی صورت می‌گرفت و چه اتفاقاتی می‌افتاد.

من نمی‌گویم الان همه‌چیز عالی است یا همه امور روبه‌راه است؛ نه، چنین ادعایی نداریم. اما وقتی منصفانه قضاوت می‌کنم، می‌بینم حتی در همین تهران که پایتخت کشور است، آن زمان ۲۱ نقطه حلبی‌آباد داشتیم. تعداد دانشجو و استاد بسیار محدود بود و بسیاری از استادان هم امکان رشد علمی مناسب نداشتند و در نهایت برای بیگانگان کار می‌کردند.

امروز افراد زیادی از کشورهای مختلف برای کسب علم به ایران می‌آیند. نمی‌خواهم بگویم کسی از ایران به خارج نمی‌رود؛ نه، می‌روند، تحصیل می‌کنند و برمی‌گردند. آنهایی هم که برنمی‌گردند، بالاخره روزی متوجه می‌شوند.

پیشرفت‌ها را باید منصفانه دید

ما نمی‌خواهیم بگوییم بی‌عیب هستیم یا هیچ اشکالی نداریم؛ اصلاً این‌طور نیست. اما به لطف خدا در بسیاری از زمینه‌ها پیشرفت‌های بسیار بالایی داشته‌ایم.

مثلاً به سدسازی نگاه کنید. نمی‌خواهم درباره موشکی یا پهپادی صحبت کنم؛ فقط سدسازی را مثال می‌زنم. سد لار در شمال شرق تهران که به سمت مازندران می‌رود، توسط فرانسوی‌ها ساخته شد. اگر امروز تحقیق کنید، می‌بینید مقدار زیادی آب در آن هدر می‌رود، زیرا هنگام تحویل گرفتن پروژه، دو متخصص نبودند که ایرادهای آن را تشخیص دهند و تا رفع اشکال، پروژه را تحویل نگیرند.

به همین دلیل، با وجود اینکه اسمش سد است، به علت مشکلات زمین‌شناسی و آهکی بودن منطقه، آب به میزان قابل توجهی هدر می‌رود. این سد قرار بود یکی از منابع تأمین آب تهران باشد و بعدها نیز سد ماملو برای جنوب شرق تهران ساخته شد تا این مجموعه را پشتیبانی کند.

در بسیاری از پروژه‌های دیگر نیز همین وضعیت وجود داشت. هر کاری که خارجی‌ها انجام می‌دادند، کسی جرأت نداشت به آنها ایراد بگیرد؛ چه در مسائل فرهنگی، چه اقتصادی و چه عمرانی.

نگاه غرب به منطقه

اگر واقعاً دلشان برای کشورهای منطقه می‌سوخت، باید امنیت عربستان، امارات و کویت را تأمین می‌کردند. اما دیدیم که وقتی ما چند موشک شلیک کردیم، ناو آمریکا عقب‌نشینی کرد و به گارسیا، هزار و چند صد کیلومتر آن‌طرف‌تر رفت. بنابراین اینها فقط به دنبال سوءاستفاده از ملت‌ها هستند.

نقش جوانان در پیشرفت کشور

من می‌خواهم به جوان‌های عزیز عرض کنم که حضرت امام و مقام معظم رهبری عنایت ویژه‌ای به جوان‌ها داشتند. امام دائماً می‌گفتند: «شما می‌توانید» و تأکید داشتند که جوان‌ها کارهای بزرگ انجام خواهند داد؛ و واقعاً هم انجام دادند.

همین سدسازی را ببینید؛ قبل از انقلاب ۱۳ سد داشتیم، اما بعد از انقلاب خودمان بیش از ۲۰۰ سد ساختیم. البته ممکن است بعضی‌ها بگویند آبش کجاست یا بارندگی نبوده است، اما اگر بارندگی به‌موقع انجام شود، همین سدها بسیار اثرگذار خواهند بود.

تجربه ساخت سد کرخه

در نهایت این را هم بگویم؛ زمانی که قرار بود سد کرخه ساخته شود، سپاه اعلام آمادگی کرد. آن زمان هنوز قرارگاه سازندگی خاتم‌الانبیا به شکل امروز مطرح نبود. من آن موقع در لشکر ۲۷ حضرت رسول بودم و بخشی از کار را نیز کمک می‌کردیم.

قرار بود پروژه در مدت ۱۰ سال انجام شود، اما آن را در ۹ سال تحویل دادند؛ در حالی که معمولاً پروژه‌های بزرگ با تأخیر به پایان می‌رسند. آن زمان خیلی از مسئولان می‌گفتند سپاه فقط بلد است خاک‌ریزی کند و نمی‌تواند پروژه عمرانی بسازد.

حضرت آقا تأکید کردند که پروژه را به سپاه واگذار کنند. آن زمان دوره سازندگی و ریاست‌جمهوری مرحوم آقای هاشمی بود و ایشان نیز موافقت کردند.

حتی همان زمان شایعه کرده بودند که سد صدها نشتی دارد. بعضی از نیروهای خودمان که دلسوز نظام بودند نیز این حرف‌ها را نقل می‌کردند، اما وقتی منشأ آن را پیگیری می‌کردیم، می‌دیدیم این شایعات از رادیو بی‌بی‌سی فارسی منتشر می‌شود. آن زمان فضای مجازی نبود، اما هدف این بود که القا کنند «شما نمی‌توانید».

اما دیدیم که شد؛ نه فقط در سدسازی، بلکه در بسیاری از حوزه‌های دیگر هم توانستیم به خودکفایی برسیم و جوان‌های ما این توانایی را ثابت کردند.

البته بعضی از جوان‌ها چون دائماً در فضای مجازی هستند، طبیعی است که خوراک اصلی آن فضا بیشتر اخبار منفی باشد. اما همین اتفاقات اخیر نشان داد که بسیاری از آن چیزهایی که گفته می‌شد واقعیت نداشت؛ مثلاً می‌گفتند مسئولان رفته‌اند مخفی شده‌اند یا امکانات و پناهگاه وجود ندارد، در حالی که دیدیم جز خانه خودشان جای دیگری نبود.

به گزارش گروه سیاسی ایران۲۴، « سردار محمد‌اسماعیل کوثری» عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی روز پنجشنبه ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۵ در گفت‌وگویی تصویری و تفصیلی  با « ایران۲۴»  درباره جنگ آمریکایی صهیونی علیه ایران و سیاست‌های مرتبط به بیان دیدگاه‌های خود پرداخت.