جلال خوشچهره، استاد روزنامهنگاری و کارشناس رسانه، با حضور در استودیوی ایران۲۴، با محوریت «عملکرد رسانه در زمان بحران از جمله جنگ»، به طرح مباحثی درخصوص آسیبشناسی عملکرد رسانه ملی ودیگر رسانههای داخلی کشور و همچنین بررسی برخی سیاستگزاریهای سازمان صدا و سیما، پرداخت. در قسمت دوم این گفتوگو، خوشچهره درخصوص «مغایرت داشتن یا نداشتن کارکرد شفافسازی و آگاهیرسانی رسانه با کارکرد ایجاد آرامش در زمان بحران»، جزئیات بیشتری ارائه کرد.
وی با اشاره به اینکه رسانه در زمان وقوع بحران، باید آرامش ایجاد کند یا به مردم آگاهیرسانی کند، گفت: رسانه، میتواند آسیبشناسی کند. همچنین رسانه، میتواند تهدیدها را شناسایی کند تا به خطر تبدیل نشوند. اما درخصوص رسانه ملی، بیشتر شاهد این واقعیت هستیم که این سازمان، خطمشی و روش خود را دارد و البته برنامههای صدا و سیما، بیشتر به یک بولتن سیاسی، شبیه است. برای مثال، زمانی که شما تلویزیون را نگاه میکنید، مثل بسیاری از گردهماییهای سیاسی، شما میدانید که این رسانه، مواضع ضد دولتی دارد.
نقش رسانه در زمان بحران، آرامسازی است، اما باید حلقه واسط میان مردم و حاکمیت باشد
این استاد روزنامهنگاری و پیشکسوت رسانه در ادامه افزود: رسانه در هر زمانی، از جمله مواقع بحرانی باید بتواند به مردم، اطمینان بدهد و به مردم دروغ، نگوید. اجازه دهیدف صریح بگویم؛ در کشور ما، دو چیز آرزو شده است، اول، مسئولی که دروغ نگوید و دوم مسئولی که اگر دروغ گفت، از مردم عذرخواهی کند. این نگاه، هنوز در برخی از مسئولان ما، وجود ندارد. رسانه با چنین فضایی سر و کار دارد.
رسانههای ما امکانی برای تربیت خبرنگار بحران ندارند
خوشچهره، با بیان اینکه ایرادات فقط به عملکرد رسانهها و اعتماد مردم به آنها، وارد نیست گفت: کارکرد رسانه در زمان بحران، دارای یک سری الزامات است، از جمله حضور خبرنگاران در مکانهای بحرانزده از جمله مهمترینها است. برای مثال، در جنگهای اوکراین، سوریه و افغانستان.. جنگهایی که خارج از مرزهای کشور ما، درحال وقوع است، رسانههای ما چند خبرنگار مداوم در محل حادثه را مستقر کردهاند؟ اغلب مصاحبهها و گزارشها در داخل مرز و تحریریه از وضعیت جنگی یک کشور دیگر، تهیه میشوند. رسانههای ما چهقدر حاضر هستند برای تهیه اطلاعات و اخبار دقیق و دسته اول از مناطق بحرانزده، هزینه کنند؟ درحالی که اکثر خبرنگاران رسانههای مطرح جهان، از جمله سیانان، واشنگتنپُست، تایم، فرانسپرس و... در منطقه حضور دارند. رسانههای ما، امکانی برای تربیت خبرنگار بحران ندارند و تحریریههای رسانههای ما، بیشتر تجربی هستند. درحالی که باید تجربه و سواد را در کنار هم داشت.