یزدانی: جنگ گلوله‌ها تمام شده، اما جنگ در ذهن مردم همچنان ادامه دارد!
نسیم یزدانی، روانشناس و مشاور خانواده، در گفتوگو با «ایران۲۴» با اشاره به آثار روانی جنگ بر افراد، بیان کرد: ممکن است جنگِ گلوله‌ها تمام شود و آتش‌بس اتفاق بیفتد، اما وقتی ذهن دچار هیجان می‌شود، در پی آن، آدرنالین در بدن ترشح می‌شود و سطح کورتیزول افزایش پیدا می‌کند. اتفاقی که می‌افتد این است که جنگ در بیرون تمام شده، اما اگر نتوانیم جنگ را در ذهن خودمان نیز به پایان برسانیم، آثار روانی آن همچنان با ما همراه است.
یزدانی با اشاره به تجربه یکی از مراجعان خود گفت: مراجعه‌کننده‌ای داشتم که می‌گفت به دلیل شوکی که به او وارد شده، مدت‌هاست نمی‌تواند زندگی کند و احساس می‌کند زندگی‌اش را از دست داده است. او دائماً احساس می‌کرد بدنش در شرایط آماده‌باش قرار دارد و نمی‌توانست درست بخوابد، غذا بخورد یا با دیگران تعامل برقرار کند؛ این در حالی بود که جنگ در محیط بیرونی ظاهراً پایان یافته بود.
وی در ادامه گفت: اقدامی که افراد باید برای خودشان انجام دهند، این است که گفتوگوهای سازنده‌ای با خود داشته باشند. اگر این گفتوگوهای سازنده اتفاق نیفتد، ذهن همچنان در وضعیت «جنگ یا گریز» قرار می‌گیرد.
یزدانی تصریح کرد: ذهن انسان دائماً تلاش می‌کند فرد را زنده نگه دارد و از او محافظت کند. این ویژگی در شرایط خطر، خاصیت خوبی است، اما زمانی که خطر برطرف شده، فرد باید بتواند به ذهن خود پیام پایان خطر و بازگشت به آرامش را منتقل کند.
این مشاور خانواده گفت: افراد باید با خودشان صحبت کنند و به خود بگویند «نگران نباش، جنگ پایان گرفته و تو می‌توانی آرام باشی؛ قرار نیست اتفاق خاصی بیفتد». حتی توصیه می‌کنم این جملات را با صدای بلند به خودشان بگویند.
وی همچنین بر اهمیت تمرین‌های تنفسی تأکید کرد و گفت: از مخاطبان می‌خواهم تنفس عمیق را تجربه کنند؛ برای مثال چهار ثانیه دم و شش ثانیه بازدم داشته باشند. این کار به ذهن پیام می‌دهد که می‌تواند آرام باشد و دیگر لازم نیست درگیر فرایند بقا شود.
یزدانی ادامه داد: وقتی ذهن از فرایند بقا خارج می‌شود، می‌توان آرام‌سازی را از بدن شروع کرد. همچنین اگر صدایی می‌شنوید یا احساس ناامنی دارید، می‌توانید یک کاغذ و قلم بردارید، نگرانی‌های خود را بنویسید و میزان اضطرابش را بسنجید.
یزدانی در پایان گفت: فرد می‌تواند از خودش بپرسد «آیا واقعاً الان جنگ وجود دارد؟ چرا من ذهن خودم را به سمت تجربه بقا می‌برم؟» این گفتوگو با خود و توجه به وضعیت درونی می‌تواند به فرد کمک کند تا ذهن و بدن خود را از وضعیت آماده‌باش خارج کرده و به سمت آرامش هدایت کند.
