پارسیان:اختصاص بودجه ۱۷ درصدی به صندوقهای بازنشستگی؛ خطری برای آموزش و سلامت خواهد بود؟/ تخصیص ۹۸۷ همت بودجه در لایحه ۱۴۰۵
«حسین پارسیان» کارشناس مسائل مالی و اقتصادی، در گفتوگو با شبکه خبری ایران۲۴ به پرسشی درباره تأثیر ناترازی صندوقهای بازنشستگی بر زندگی بازنشستگان و تبعات آن بر برنامههای دولت و بودجه عمومی پاسخ داد.
وی گفت: «سؤالتان بهخوبی به مسئله اساسی اشاره کرد. اولین نکتهای که باید در نظر گرفت این است که اگر صندوقهای بازنشستگی بهصورت بهینه کار نکنند، اصلیترین پیامد آن کاهش قابلتوجه قدرت خرید افراد تحت پوشش این صندوقها خواهد بود».
وی افزود: «افرادی که سیسال و سیوپنج سال خود را در این مجموعه کار کرده و حق بیمه پرداخت کردهاند، در زندگی روزمره با چالشهایی مواجه میشوند؛ این مسأله بهنظر من تراژیک است. دومین نکته، بیاعتمادی نسبت به صندوقهای بازنشستگی است. افراد فعلی که میخواهند خود را تحت پوشش این صندوقها بیابند، به این نتیجه میرسند که اگر حقوق کم و افزایشی ناچیز دریافت کنند، بهتر است آن پول را در حوزههای مختلف سرمایهگذاری کنند تا بازدهی بهدست آید.»
پارسیان ادامه داد: «انگیزهٔ افراد برای پیوستن به نظامهای بیمه اجتماعی یا صندوقهای بازنشستگی کم میشود. بخش تلخ این است که مردم بهتدریج به یارانهها و کمکهای معیشتی وابسته میشوند؛ در نتیجه، اگر این روند ادامه یابد، در چند سال آینده افراد تازهوارد به این صندوقها با چالشهای جدی مواجه خواهند شد.»
کارشناس اقتصادی و مالی گفت:«اگر تورم مزمن بالای چهل درصد را برای چندین سال تجربه کنیم و رشد حقوق بازنشستگان زیر نرخ تورم باشد، افراد جدید تمایلی برای پیوستن به صندوقهای بازنشستگی نخواهند داشت. این مسأله بر زندگی بازنشستگان و متقاضیان تأثیر منفی دارد. در مورد دولت، مهمترین اتفاق انتقال بحران از صندوقها به خزانه دولت است؛ بهطوریکه کسری بودجه پنهانی قابلتوجهی شکل میگیرد.»
وی توضیح داد: « اعداد، تقریبی هستند و به نوعی سقفی رو تعیین میکنند که دولت باید در لایحه برای چهار صندوق بازنشستگی پیشبینی کند. مبلغی حدود هفتصد و بیست و شش هزار میلیارد تومان و در صورت تصویب این لایحه توسط نمایندگان مجلس، دولت موظف به تخصیص آن خواهد بود. همچنین، به دلیل گپی که بین دریافتی شاغلین و بازنشستگان به وجود آمده، برای همسانسازی حقوق و کاهش فاصله معیشتی، منابعی به این صندوقها اختصاص داده میشود.»
«پارسیان تاکید کرد: «دویست و پنجاه و دو همت هم در این حوزه پیشبینی شده که در لایحه بودجه سال ۱۴۰۵ قراره اتفاق بیفتد. این موضوع بر اساس مفاد قانونیش، بند ر ماده بیست و هشت برنامه هفتم پیشرفت، به صورت قانونی الزامات و تکالیف را مشخص کرده. دولت هم بابت بدهیهای جاری خودش و به سازمان تامین اجتماعی، یکهزار و هفده هشت دهم و به صندوق بازنشستگی کشاورزی و روستاییان و عشایر، رشد هفتیک دهم دارد. در مجموع، حدود نهصد و هفتاد و هشت همت، برای ایجاد سن مشترکی هزینه میکنیم که میشود حدود هزار و هزار میلیارد تومان، یا به عبارتی شانزده تا هفده درصد از بودجه عمومی دولت رو به صندوقهای بازنشستگی اختصاص میدهیم.»
این کارشناس مالی تاکید کرد: « اگر دولت قرار باشد ۱۶ تا ۱۷ درصد از بودجهاش را به این حوزه اختصاص دهد، ناخواسته و به دلیل اینکه این هزینهها ماهیت اجتنابناپذیر دارند، مجبور میشود از کارکردهای اصلی خود فاصله بگیرد. در حال حاضر، نظام آموزش عمومی ما قریب به سیزده و نیم میلیون دانشآموز در مدارس دولتی دارد، و من به دو میلیون و چهارصد هزار دانشآموز مدارس غیردولتی و والدین آنها که معادل یک جامعه چهل میلیون نفری هستند، نمیپردازم. اگر بخشی از منابع به دلیل این تخصیص به صندوقهای بازنشستگی منتقل شود، ممکن است خلل و خدشهای به کارکردهای اصلی دولت وارد شود. به نظر من، آموزش عمومی و آموزش و پرورش و همچنین بهداشت و سلامت، از جمله حوزههایی هستند که ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرند. در واقع، این بار بودجهای از صندوقهای بازنشستگی به دولت منتقل میشود و دولت هم به دلیل تبعات و مبالغ قابل توجه، مجبور به صرفهجویی در حوزههای دیگر میشود که این امر میتواند باعث فاصله گرفتن از کارکردهای اصلی خود شود.»
به گزارش گروه سیاسی شبکه خبری ایران۲۴، حسین پارسیان کارشناس مسائل مالی و اقتصادی روز پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ با حضور در استودیوی شبکه خبری ایران۲۴ در گفتوگویی تصویری و تفصیلی به بیان دیدگاههای خود درباره چالشهای صندوقهای بازنشستگی پرداخت.