«هنر و جنگ؛ میان تعهد، آزادی و حقیقت»
هنر از بطن جامعه برمیخیزد و هنرمند، خواهناخواه، فرزند زمانه خویش است؛ بنابراین نمیتوان از او انتظار داشت که نسبت به رخدادهای پیرامونش بیتفاوت باشد. در شرایط جنگ، که احساسات جمعی بهشدت متأثر از ترس، اندوه و امید است، هنرمند میتواند بهعنوان بازتابدهنده این احساسات عمل کند. او میتواند رنج مردم را روایت کند، صدای بیصدایان باشد و آنچه را که در هیاهوی اخبار و آمار گم میشود، به زبان هنر بازآفرینی کند. این خود نوعی مسئولیت اجتماعی است، حتی اگر بهصورت مستقیم و آگاهانه تعریف نشده باشد.