مبعث، مطلع هدایت انسان از ظلمت به نور/قدرت الهی بر تمام تهدیدها سایه افکنده است

سید محمد حسینی معاون پارلمانی رئیس جمهور شهید در یادداشتی اختصاصی برای شبکه خبری ایران‌۲۴ به مناسبت  فرارسیدن مبعث حضرت رسول اکرم (ص)  نوشت.

شرح این یادداشت را در ادامه بخوانید؛

گوش کن هفت آسمان در شور و حالی دیگرند

عرشیان و فرشیان نام محمد (ص) می برند

محمد امین که در دوره جاهلیت هم به صداقت، امانت، طهارت نفس، معنویت، خیرخواهی و نیکوکاری، فداکاری و شجاعت، دفاع از مظلوم در برابر ظالم و دهها خصال ارزنده‌ دیگر متصف بود، در ۴۰ سالگی در غار حرا با آوای ملکوتی «اِقرَأ بِاسْمِ ربِّک الّذي خَلَق...» مبعوث به رسالتی بزرگ شد. به عنوان سید الرسل و خاتم الانبیاء مأموریت یافت که رسالت پیامبران و دین خدا را کامل کند و آخرین نسخه شفابخش آلام و دردهای بشری را در قالب معجزه‌ای جاودان به نام قرآن که فرقان حق و باطل و رهنمای همیشگی انسانها از ظلمت به نور است، عرضه نماید.

الر، کتابٌ اَنزلناهُ اِلیک لِتُخرِجَ النّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ اِلَی النّورِ بِاِذنِ ربّهِم اِلی صراطِ العزیزِ الحمید (ابراهیم/۱)

انتخاب درّ یگانه‌ی مکه برای دریافت قرآن که "قول ثقیل" است و انجام رسالت خطیر تحول در جامعه بشری، بخاطر ویژگیهای ممتاز و برجسته‌ای بود که به عنایت الهی در وی وجود داشت و به این اوصاف در جای جای قرآن اشاره شده است. از جمله برخورداری از "شرح صدر"، "صبر و استقامت"، "علم و درایت"، "اقتدار و شجاعت" برای مقابله با سردمداران کفر و شرک و نیز همراه ساختن توده‌های مردم با تعلیم و تزکیه آنان که غرق در مرام و آداب جاهلی بودند.

پیامبر که خُلق و خویش به تعبیر وحی "عظیم" بود با "رأفت" و "رحمت" توانست در آن فضای تیره و تار، ابتدا در نزد سرگشتگان شمعی جلوه کند که بتدریج پروانه وار بر گرد وجودش جذب و جمع شوند و با باز شدن چشم و گوش و جانشان آن وجود مقدس را "سراج منیر" بیابند و با وجود آزار و شکنجه ها بر عهد خود پایدار بمانند و از دلبر خود دل بر نکَنند.

اگر رسول مهربانی فاقد مکارم اخلاقی و جاذه معنوی بود نمی توانست "اسوه حسنه" برای مردم باشد بلکه حتی پیروان اولیه هم پس از مواجهه شدن با غلظت و تندخویی، دلسرد و دلزده او را رها می کردند. به بیان وحی: فبِما رحمةٍ مِنَ اللهِ لِنتَ لهم و لو کُنتَ فَظّاً غلیظَ القلبِ لَانْفَضّوا مِن حَولِک ( آل عمران/ ۱۵۹)

حضرت ختمی مرتبت شاهد بر امت، بشارت دهنده، انذار کننده، دعوت کننده به سوی خدا یعنی اعتقادات، احکام، اخلاق و ارزشهای الهی و چراغی فروزان برای ارشاد و هدایت عالمیان بود.

یا ایّها النبی اِنّا اَرسلناکَ شاهداً و مُبشّراً و نَذیراً و داعیاً اِلَی اللهِ بِاِذنِه و سراجاً مُنیراً ( احزاب/ ۴۵ و ۴۶)

نبّی مکرم قبل از هجرت به مدینه با تحمل رنج و مرارت بسیار به گونه‌ای که هیچ پیامبری به این حد آزار و اذیت نشد ( ما اوذيَ نبیٌ بمثلِ ما اوذیتُ) با حکمت، موعظه‌ی حسنه و جدال احسن، حجت را بر همگان تمام کرد و لذا پس از تشکیل حکومت با قدرت در برابر امثال ابو سفیان، ابوجهل، ابولهب و یهودیان عنود مدینه و خیبر ایستاد و آنان را سرجای خود نشاند. مکه را فتح و کعبه را که به بت‌خانه تبدیل شده بود با بازوی توانای امیرالمؤمنین به بیت الله الحرام و مسجدِ منزه از شرک و پلیدی مبدل ساخت و برای همیشه به مؤمنان آموخت که باید «اَشدّاءُ عَلی الکفار رُحَماءُ بَینهم» و به تعبیر دیگر «اَذِلّةٍ علی المؤمنین اَعِزّةٍ علی الکافرین» باشند.

پیامبر اعظم نه تنها برای مردم حجاز، مظهر خیر و برکت بود بلکه تعالیم حیات‌بخش او فرا زمانی و فرامکانی است، لذا خداوند فرمود: و ما اَرسلناک اِلّا رحمةً لِلعالَمین ( انبیاء/ ۱۰۷)

و خداوند وعده‌ داد که قرآن را الی الابد حفظ کند: اِنّا نَحنُ نَزَّلنَا الذِّکرَ و اِنّا لَهُ لَحافظون (حجر/۹)

بر این اساس نه با سوزاندن قرآن و نه با تخریب مسجد خانه خدا و دیگر نمادهای اسلامی و نه با حربه‌ی ترور و جنگ با ولی خدا و مجاهدان فی سبیل الله که در راه خدا از هیچ سرزنش و ملامتی پروا ندارند (لا یخافون لَومَةَ لائِم)، نمی توانند نور خدا را خاموش کنند و این اراده فعال ما یشاء و قادر علی الاطلاق است که : یُریدونَ لِیُطفِؤا نورَاللهِ بِاَفواهِهِم و اللهُ مُتِمُّ نورِه و لو کَرِهَ الکافِرون (صف/۸)

هیچ قدرت دنیایی یارای قدرت نمایی در برابر قادر قهار ندارد. قلدرها و دیکتاتورهای جهانی امثال ترامپ باید بدانند که اگر همچون فرعون ادعای «اَنَا ربُّکم الاعلی» هم داشته باشند از نسیمی دفتر ایام بر هم می خورد و آنی و کمتر از آن در گرداب طغیان خود غرق خواهند شد و به زباله دان تاریخ فرستاده خواهند شد.

اندک تردیدی نداریم که با تقدیر محتوم الهی، حوادث عالم به گونه‌ای رقم می‌خورد که شب ظلمانی ستم به سر می آید و با دست با کفایت منجی موعود و منتظران ظهورش، حق و عدالت، نور و حکمت، اخلاق و امنیت، فلاح و رستگاری برجهان سیطره می‌یابد و رسالت پیامبر اکرم (ص) به انجام می رسد و دین حق بر همه ادیان و آئین‌های باطل غلبه می‌یابد: 

هُوَ الَّذي اَرسَلَ رَسولَهُ بِالهُدی و دینِ الحقِّ لِیُظهِرَهُ عَلَی الدّینِ کُلِّهِ و لو کَرِهَ المُشرکون (صف/۹). ۲۷ رجب ۱۴۴۷