در دشوارترین شرایط چگونه امیدوار باشیم؟
به گزارش ایران24، گاهی اوقات امیدواری با توجه به واقعیت زندگی و مشکلات آنقدر سخت و ناممکن است که انگار در یک اتاق کاملا تاریک محبوس شدهای و در نهایت از یک روزنه، نور کوچک رخنه میکند. تو اگر دلت، تنگ صبح آفتابی فرداست که گنجشککان با صدای دلنشین بر بلندای درخت صنوبر میخوانند باید به روزنه بیاندیشی. تنها راه به بیرون همان روزنه است.
باور داشته باش جهان به همت تو ساخته میشود. پس همان نور کوچک در یک اتاق کوچک تاریک میتواند امیدت برای صبح آفتابی فردا باشد. برخیز رد نور را بگیر. تاریکی چیزی جز عدم نور نیست. شب همیشه در جهان فراگیر نیست و آفتاب در سحرگاهان از مشرق آرزو طلوع خواهد کرد. جهان همیشه به انسان لبخند نمیزند. با امید است که این فرداهای پر نور ساخته خواهد شد.
اما نباید از نظر دور داشت اگر امید داشتن آسان بود بسیاری از افراد در جامعه از اوج اقتدار گرفتار حضیض ذلت نمی شدند. در شرایط دشوار، حفظ هر گونه احساس امیدواری یا خوش بینی نسبت به آینده به طور کلی برای همه افراد ممکن است کاهش یابد. تصور هر آیندهای در این شرایط میتواند چالش برانگیز است. در این شرایط فکر کردن به آیندهای که در آن وقایع تا حدودی مثبت هستند، کمک کننده و امیدبخش است.
افراد میتوانند به روشهای متفاوتی درباره امید فکر کنند: میتوان آن را به عنوان یک احساس در نظر گرفت، یا از آن به عنوان راهی برای ایجاد انگیزه در خود استفاده کرد. همچنین امید میتواند به عنوان بخشی از مکانیسم مقابلهای باشد که شما را از فقدان ها عبور میدهد.
امیدوار بودن میتواند به تابآوری کمک کند
امید یکی از مزایا ایجاد تابآوری است. همچنین به انسان کمک میکند تا با سعی و تلاش مشکلات چالشبرانگیز، آسیب زا یا بحرانها را کاهش دهند. اما تابآوری فقط توانایی تحمل یک مشکل نیست. از دید یک روانشناس متخصص در بهبود آسیبها و مشکلات روانشناسی، تاب آوری به معنی دسترسی به همه تواناییهای مقابلهای است. تاب آوری راهی برای کنار آمدن با ناملایمات و توانایی به دست آوردن دانش از آن ناملایمات است و ممکن است به شما کمک کند مکانیسمهای مقابلهای خود را برای آینده بهبود بخشید.
پس از یک یا دو تجربه موفق میتوان دید که چگونه امید، خوش بینی و به طور کلی دیدگاه مثبتتر ممکن است با تاب آوری ایجاد شود. اگر در مدیریت برخی موقعیتها به موفقیت دست پیدا کنید، در مورد خودتان، واقع بینانهتر میشوید. همانطور که کمی خوشبینی و امید ایجاد میکنید، به شما کمک میشود تا در مواجهه با مشکلات گزیرناپذیر تصمیمهای سازگارانه تری بگیرید.
وقتی همه چیز فرو می ریزد، چگونه امیدوار باشیم؟
در زمانی که همه چیز به یکباره فرو میریزد احساس امیدواری واقعا سخت است. روانشناسان در این موقعیت توصیه میکنند با پذیرش موقعیت خود شروع کنید. برخی افراد به طور طبیعی حتی در شرایط دشوار خوشبین هستند. به طور کلی، تابآوری چیزی است که در وهله اول مورد نیاز است. ابتدا از طریق تجربیات ما در دوران کودکی، به طور بالقوه، و سپس با عبور از چالشهای اجتناب ناپذیر زندگی. در نتیجه افرادی که سادهانگارانه به سرعت برای پوشش نقرهای امید تلاش کنند ممکن است در تلاش خود زیاد موفق نباشند.
اگر در حال حاضر شرایط برایتان سخت شده یا حتی در تلاش برای خوشبین بودن احساس خوبی ندارید، بدانید که امیدواری لزوماً به این معنا نیست که فکر کنید همه چیز همیشه شگفتانگیز خواهد شد.
دکتر رامین علوینژاد در اینباره میگوید برای امیدوار بودن نباید از احساس واقعیت سنجی خود کم کنید. نباید خودمان را فریب دهیم و فکر کنیم همه چیز الزاما خوب خواهد شد. امید در واقع فقط زمینهای از انتظارات واقعبینانه به همراه قدرت تجسم بهبود شرایط درون روانی و محیطی است.
برای برخی افراد، ممکن است امیدوار بودن غیرقابل تجسم باشد. با توجه به نظریههای امید در روانشناسی دلیل این وضعیت میتواند موارد مختلفی باشد. در این شرایط گزینههای درمانی در پیش روی فرد قرار می گیرد. بهترین انتخاب همیشه سریع ترین نخواهد بود. ممکن است نا امیدی دلائل مشخص یا عینی داشته باشد که در زمان کوتاهی بر طرف شوند. اما در سایر شرایط به کمک تخصصی یک روانشناس نیاز خواهید داشت.
وقتی همه چیز برعلیه شماست کمی مکث و تامل کنید!
وقتی احساس میکنید ناامیدی رهایتان نمیکند اوضاع از کنترل خارج شده است. مدام با هجوم افکار منفی در ذهن انرژیتان را از دست خواهید داد. در این لحظات، لطفا کمی مکث کنید، استرس را از خود دور کنید، یک نفس بکشید و به این فکر کنید که قدمهای بعدی شما چه خواهد بود. گاهی اوقات همین کار کوچک و تاثیرگذار برای آرام کردن خود اقدامی ارزشمند است میتوانید برای یافتن دوباره آن روح امید انجام دهید.
هرگز سپاسگذاری را فراموش نکنید، همیشه از نعمتی برخوردار هستید که شکرگزار باشد!
اهمیتی ندارد که گاهی اوقات زندگی چقدر سخت میشود، زندگی از خوبی خالی نمیشود و همیشه چیزی هست که قدردان آن باشید. به اطرفتان دوباره نگاه کنید. چه کسی همیشه با شما بوده است. برای چه اهدافی بیشترین زحمت را کشیدهاید. یادآوری داشتهها باعث میشود با روحیه امیدوارکنندهای برای مقابله با آنچه پیش میآید مجهز باشید.
اهداف روشنی تعیین کنید
وقتی صحبت از اهداف میشود، واضح و متمرکز باشید. همچنین، بر خط باریک بین آنچه خیالی و یا دست یافتنی است نظارت کنید. برای شروع، اهداف خود را تعیین کنید و سپس هر هدف را به مراحل قابل اجرا تقسیم کنید. هر چه بیشتر هر هدف را به مراحلی که به راحتی قابل دستیابی است تقسیم کنید، احتمال اینکه شما حتی به رویاییترین اهداف نیز دست یابد بیشتر میشود. به یاد داشته باشید که امید نیز به تمرین نیاز دارد. هرچه شما مراحل بیشتری را طی کنید، امیدوارتر خواهید شد.
ذهنیت رشد را در خود پرورش دهید
به خود یادآوری کنید که ممکن است نقائص شما مانع امیدواری باشند و باید در جهت حل این مشکلات به رشد خود اهمیت دهید.
هفدهایتان را با ارزشها هماهنگ کنید
وقتی اهداف مرتبط با ارزشها از قبیل خود، کار، خانواده یا جامعه هستند، ایجاد تغییر آسانتر است.
حتیالامکان از یک روال عادتگونه پیروی کنید
پرورش امید با توانایی تشخیص واقعی احساس خود در یک لحظه خاص شروع میشود. تشخیص اینکه ترجیح میدهید چه احساسی داشته باشید و از چه ابزارهایی در زندگی خود میتوانید استفاده کنید از اولین مراحل تغییر در شماست. ممکن است با فعالیتهای فردی یا شیوههای مراقبت از خود شروع شود، اما شامل مشارکت در روابط واقعی و سالم نیز میشود.
اول، از روال معمول خودمراقبتی شروع کنید. هر چیزی که در حال حاضر شما را شاد میکند یا باعث میشود احساس بهتری داشته باشید را در لحظه ثبت کنید. شاید این کار، مشارکت در یک پروژه خلاقانه، تماشای مجدد یک برنامه تلویزیونی مورد علاقه، یا فقط مجبور کردن خود به برنامهریزی منظم وعدههای غذایی خوشمزه باشد. اگرچه ممکن است کوچک به نظر برسند، اما این فعالیتها اساس ایجاد انعطافپذیری و امید هستند، حتی زمانی که شرایط واقعاً سخت است.
