پرداخت اجارهخانه و اقساط بانک زیر سایه جنگ
به گزارش ایران۲۴ از اقتصاد نیوز، این روزها بسیاری از خانوارها علاوه بر نگرانیها برای حفظ جان، نگران پرداخت به موقع وامها، اقساط و بدهیهای مالی خود هستند. افزایش هزینههای زندگی و نوسان درآمدها، برنامهریزی مالی برای ماههای آینده را دشوار کرده و خانوارها را در شرایطی شکننده قرار داده است.
آنها درخواست دارند در شرایط بحرانی فعلی، با توجه به نامشخص بودن پرداخت بهموقع حقوق و مزایای پایان سال که طبق روال هر سال در اسفندماه واریز میشد، بازپرداخت وامها تا زمان پایدار شدن وضعیت اقتصادی کشور امهال شود و جرایم دیرکرد نیز بخشیده شود. همچنین از موجران میخواهند با درک شرایط موجود، در دریافت اجارهبها انعطاف نشان دهند و مهلت بیشتری برای پرداخت در نظر بگیرند تا فشار معیشتی بر خانوارها کاهش یابد.
فشار مالی بیشتر و برنامهریزی برای آینده سختتر شده است
مریم، مجرد و کارمند بخش خصوصی که بهتنهایی زندگی میکند، میگوید: بزرگترین دغدغهام پرداخت به موقع اجاره و اقساط است؛ اگر درآمدم دچار نوسان یا کاهش شود، نمیتوانم هزینههای ثابت مانند اجاره و قسطها را بهموقع پرداخت کنم. افزایش هزینههای زندگی و بالا رفتن قیمتها باعث شده فشار مالی بیشتر شود و برنامهریزی برای آینده سختتر شود.
او توضیح میدهد که در شرایط اختلال درآمد، اولویت پرداخت با اجاره خانه است، سپس سعی میکند اقساط وام را پرداخت کند و در نهایت سایر هزینهها را مدیریت یا به تعویق بیندازد.
مریم همچنین میگوید: «در بعضی موارد ممکن است صاحبخانه یا بانک در صورت توضیح شرایط اقتصادی همکاری نشان دهند، اما این موضوع همیشه قطعی نیست. معمولاً درخواست من مهلت بیشتر برای پرداخت، امکان تقسیط بدهیها یا کاهش جریمههای تأخیر است تا بتوانم وضعیت مالیام را بهتر مدیریت کنم.»
از بانکها و مراکز دولتی انتظار میرود نهایت همکاری را داشته باشند
یوسف، متاهل و کارمند دیگری در بخش خصوصی، نگرانیهای مشابهی دارد و میگوید؛ «با ثابت ماندن درآمدها و تورم غیرقابل پیشبینی، برای تهیه ضروریات زندگی گاهی مجبوریم بین پرداخت اجاره و اقساط و خرج ضروریات زندگی یکی را انتخاب کنیم. اولویت همیشه با اجاره و وامهاست.»
او درباره همکاری بانکها و صاحبخانهها میگوید؛ «از سوی بانک هیچ تسهیلی برای امهال وام یا حذف دیرکرد دریافت نکردهام، اما صاحبخانه در برخی مواقع همراهی میکند. از افراد حقیقی انتظاری ندارم، اما از بانکها و مراکز دولتی انتظار میرود نهایت همکاری را داشته باشند.»
ملیکا، متاهل و فعال حوزه خدمات زیبایی، میگوید؛ «نگرانیام در این روزها بیش از هر چیز به بدهی وامهایی برمیگردد که برای تأمین رهن خانه گرفتهام. بدهی وامها و حقوقهایی که با تأخیر پرداخت میشود، زندگی را سخت کرده است. وقتی درآمد سر وقت نباشد، پاسخگوی هیچکدام از تعهداتمان نیستیم.»
ملیکا تاکید میکند؛ «اگرچه تا امروز حتی یک قسط هم عقب نیفتاده، اما در شرایط فعلی اولویت فوریاش پرداخت اقساط نیست، چراکه هزینههای جاری زندگی دیگر با درآمد موجود همخوانی ندارد.»
او معتقد است؛ «در چنین شرایطی انتظار میرود صاحبخانهها با مستأجران همراهی بیشتری نشان دهند و در دریافت اجاره انعطاف داشته باشند. در مقابل، برخی پلتفرمهای مالی برای بازپرداخت اقساط پیامهای مداوم ارسال میکنند و فشار روانی مضاعفی ایجاد میشود.»
ملیکا با اشاره به اینکه شرایط کاریاش عملاً متوقف شده است میگوید: «در سالن زیبایی کار میکردم و تقریباً همه مشتریها نوبتهای اسفندشان را لغو کردند؛ عملاً درآمدم قطع شده است. ناچار شدهام تهران را ترک کنم و به شهرستان بروم تا محصولات مراقبت پوستی که برای ایام عید تهیه کرده بودم را به جای فروش آنلاین، به صورت حضوری به فروش برسانم و بخشی از هزینهها را جبران کنم. با این حال، همسرم به دلیل شغلش که کارمند بیمارستان است، مجبور شده در تهران بماند؛ موضوعی که فشار اقتصادی و خانوادگی را برایمان دوچندان کرده است.»
اضطراب جدید اقتصادی در زندگی کارگران و کارمندان
مجموع این روایتها نشان میدهد دغدغه امروز بسیاری از خانوارها فقط گرانی و جنگ حاکم بر کشور نیست، بلکه ترس از نرسیدن به موعد تعهدات مالی نیز گوشهای ذهن آنها را به خود مشغول کرده است؛ موعدی که اجاره و اقساطش سر جایش مانده، اما چگونگی پرداختش مبهم است.
آنطور که مصاحبهشوندهها یا بهتر است بگوئیم کارمندان و کارگران مضطرب میگویند، در شرایطی که پرداخت حقوق با تأخیر همراه است و بازار کار هم بیثبات شده، کوچکترین اختلال میتواند نظم مالی زندگی را به هم بزند. به همین دلیل، درخواست امهال وامها، بخشش جرایم دیرکرد و انعطاف موجران، بیش از آنکه مطالبهای رفاهی باشد، تلاشی برای حفظ تعادل حداقلی معیشت در این روزهای نااطمینانی است.
