بسیاری والدین امروزه به غلط فکر میکنند باید بچه را به دهها کلاس آموزشی فرستاد و از بام تا شام او را تحت آموزشهای فشرده قرار داد تا آیندهای تضمین شده داشته باشد غافل از اینکه نمیدانند هیچ چیز اندازه کودکی کردن و بازی کردن و تعادل در آموزش نمیتواند برای آینده فرزند مفید باشد. ویلیام شکسپیر میگوید: «بازی همه چیز است. بازی تنها موجب خوشحالی و سلامتی بچهها نمیشود، بلکه کودکان را باطراوتتر، باهوشتر و باانگیزهتر میکند». انیشتین یک خیالپرداز به تمام معنا بود. مادرش در کودکی به او اجازه میداد موقع غذا خوردن شلوغبازی دربیاورد. یا بهجای اینکه اینشیتین کوچک را مجبور کند تاریخ حملات کشورهای مختلف به یکدیگر را بیاموزد اجازه میداد در اطراف خانه پرسه بزند و دنیا را کشف کند.
دغدغه بسیاری از پدر و مادرها این است که محتوای رسانهای و تصویری که قرار است فرزندشان با آن روبرو شود متناسب با شرایط سنی و فرهنگی آنها باشد اما وقت بررسی تکتک فیلمها و کارتونها را ندارند. دغدغهای که منجر به تولید «کدومو» شدهاست.
از قدیم گفتند «بشین و بفرما و بتَمَرگ» همه یک معنی را می دهند اما یک برداشت یکسان ایجاد نمی کنند. در تربیت فرزند هم هر نوع کلام و صحبت کردن والدین ، تفاسیر مختلفی برای فرزندانشان ایجاد می کند. پس خیلی مهم است که چطور و چگونه صحبت کنید تا اثری که می خواهید را کلامتان داشته باشد.