>

فرج‌اللهی: امام در انقلاب ۵۷ اجازه خشونت و کشتن ماموران شاه را نداد/ شوروی از انقلاب ایران غافلگیر شد

فرج‌اللهی: امام در انقلاب ۵۷ اجازه خشونت و کشتن ماموران شاه را نداد  شوروی از انقلاب ایران غافلگیر شد
محمدامین فرج‌اللهی می‌گوید: انقلاب اسلامی ایران در سال ۵۷ یک انقلاب مردمی بود؛ نه پیوندی با خشونت داشت و نه امام خمینی به مبارزه مسلحانه معتقد بود. حتی اسناد ساواک نشان می‌دهد که تلاش برای مسلح کردن مردم با پاسخ صریح امام مواجه شد و جریان مذهبی توانست بدون وابستگی به قدرت‌های خارجی، مسیر انقلاب را هدایت کند.
کد خبر : ۳۹۳۲۶

به گزارش ایران24، در گفتگوی محمدامین فرج‌اللهی، پژوهشگر و نویسنده تاریخ معاصر، نگاهی دقیق به وقایع انقلاب ۵۷ و واقعیت‌های کمتر گفته‌شده آن داشتیم. فرج‌اللهی با استناد به اسناد ساواک و منابع خارجی، به تشریح ماهیت مردمی انقلاب، نقش جریان غیرمذهبی و روشنفکری و غافلگیری قدرت‌های جهانی پرداخت. او تاکید دارد که بسیاری از روایت‌های رایج امروز درباره خشونت و مبارزه مسلحانه، تحریف واقعیت تاریخی است.

مشروح این گفت‌وگو را می‌خوانیم؛

انقلاب ۵۷؛ مردمی، غیرخشونت‌آمیز و غافلگیرکننده

محمدامین فرج‌اللهی، پژوهشگر تاریخ معاصر، در تشریح واقعیت‌های انقلاب اسلامی ایران گفت: «خشونت و توحش و فشارهای مختلف چه از داخل و چه از طریق فشارهای بین‌المللی به هر حال دست کوتاه شده و مردم ایران سرنوشت خودشان را به دست گرفتند. انقلاب ۵۷ اساساً مردمی بود، با اسلحه و خشونت پیوندی نداشت و امام خمینی معتقد به مبارزه مسلحانه و کشتار نبود.»

او با اشاره به اسناد ساواک افزود: «یک مبارز زندانی سال ۵۷ بعد از آزادی کنار انقلابیون قرار گرفت و حتی برای اجرای برنامه‌های مسلحانه پیش امام رفت، اما امام با یک تشری گفت: شما حق ندارید مامور نظامی و انتظامی را بکشید؛ آنها هم از مردم‌اند. این سند ساواک نشان می‌دهد که مشی انقلاب، مردمی و غیرخشونت‌آمیز بوده است.»

فرج‌اللهی ادامه داد: «از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ تا سال‌های ۵۶ و ۵۷ هیچ سندی در تاریخ نشان نمی‌دهد که امام یا بزرگان انقلاب گفته باشند مردم را مسلح کنید یا جایی را اشغال کنید. حتی وقایع مهمی مثل ۱۷ شهریور ۵۶، راهپیمایی‌ها و شهدای آن زمان همه مردمی بودند و مبارزه خشونت‌آمیز نداشتند.»

کد ویدیو

جریان غیرمذهبی و روشنفکری؛ همراه ولی غیرمسلط بر انقلاب

فرج‌اللهی با اشاره به نقش جریان روشنفکری غیرمذهبی گفت: «کانون نویسندگان ایران، که سمبل جریان غیرمذهبی و روشنفکری بود، از اواخر دهه ۴۰ شکل گرفت و قبل از انقلاب در نقد رژیم شاه فعال بود. آن‌ها همه مطالب، کتاب‌ها و گزارش‌هایشان تمجید از انقلاب را نشان می‌دهد و در عین حال نقد پهلوی‌ها بود. اما جریان غیرمذهبی هرچند نهضت ضد شاه را دنبال می‌کرد، هیچگاه قالب رهبری انقلاب را شکل نداد.»

او افزود: «رفراندوم جمهوری اسلامی هم نشان داد که جریان مذهبی حداقلی توانست قالب رهبری انقلاب را تثبیت کند و اکثریت مردم از آن حمایت کردند. حتی روشنفکرانی که بعدها نسبت به جمهوری اسلامی ایستادند، در آن زمان مهمترین نه را به جریان پهلوی گفتند و بلندترین آره را به انقلاب اسلامی دادند.»

غافلگیری قدرت‌های جهانی و اسناد تاریخی

فرج‌اللهی با تاکید بر اسناد خارجی گفت: «اسناد وزارت خارجه آمریکا، شوروی و انگلیس از مقطع قبل و بعد از پیروزی انقلاب نشان می‌دهد که هیچ قدرت خارجی از نحوه شکل‌گیری انقلاب مطلع نبود و همه حیرت‌زده شدند. حتی سفارت آمریکا گزارش‌های سیاسی و تحلیلی به وزارت خارجه می‌داد و نشان می‌داد جریان مذهبی بدون حمایت خارجی انقلاب را رقم زد.»

او در پایان گفت: «این واقعیت‌ها نشان می‌دهد که انقلاب اسلامی ایران نه تنها مردمی و غیرخشونت‌آمیز بود، بلکه غافلگیری کامل قدرت‌های جهانی را به همراه داشت. جریان مذهبی و روحانیت توانست بدون وابستگی به نیروهای خارجی یا اقدامات مسلحانه، مسیر انقلاب را هدایت کند و قالب رهبری را تثبیت نماید.»

| ارسال نظر