پیروزی امام خمینی، بهمعنای پیروزی یک فرد نبود؛ بلکه نشانهٔ پیروزی قدرت اجتماعی بر قدرت تحمیلی بود. شاه همهچیز داشت، جز باور مردم. امام هیچچیز نداشت، جز همان باور.
محمد امین فرجاللهی، پژوهشگر تاریخ معاصر، با تحلیل ریشهها و کارکرد اپوزیسیون برونمرزی ایران تأکید میکند آنچه امروز به نام «آلترناتیو» یا «بازگشت پهلوی» تبلیغ میشود، نه یک جریان ملیِ ریشهدار، بلکه محصول مهندسی رسانهای، حمایت مالی و اطلاعاتی دولتهای خارجی و تحریف سازمانیافته تاریخ است؛ جریانی که فاقد بدنه اجتماعی واقعی در داخل ایران است و بیش از آنکه بر مشروعیت مردمی تکیه داشته باشد، به ماشین عملیات روانی بیرونی متصل است.
پنجاهمین سالروز درگذشت سید حسن تقیزاده، در میانه روزگاری پرالتهاب و پر از پرسش درباره «نسبت ما با غرب»، فرصتی است برای بازخوانی منصفانه یکی از بحثبرانگیزترین چهرههای تاریخ معاصر ایران؛ شخصیتی که دیروز بهسادگی با برچسب «غربزده» طرد میشد، اما امروز در میان منتقدان دوباره محل تأمل شده است.
میدانستید هرچه شناخت شما از تیپ شخصیتی خودتان و همسرتان بیشتر باشد، میتوانید بهصورت درستتری مخارج و در حقیقت پول را در زندگیتان مدیریت کنید؟ به زبان سادهتر تیپهای شخصیتی وجود دارند که رفتارهای مالی ما را توضیح میدهند و آگاهی از آنها یک گام مؤثر به سمت زندگی درست در شرایط تورم است.
أمیرالمؤمنین امام علی علیهالسلام در نهجالبلاغه میفرمایند: «کسی که کردارش او را به جایی نرساند، افتخارات خاندانش او را به جایی نخواهد رسانید.» این روایت یادآوری میکند که ارزش و موفقیت انسان به کردار و رفتار او وابسته است، نه به پیشینه خانوادگی.
مدتهاست اینترنت محلی برای شکلگیری گفتوگو است؛ جایی که روایتها ساخته میشوند، اختلاف نظرها بروز پیدا میکنند و احساس تعلق به جمع شکل میگیرد. از این رو، قطع اینترنت را نمیتوان تنها یک تصمیم تکبعدی در شرایط فعلی دید؛ این پدیده پیامدهای فرهنگی عمیقی به دنبال دارد.
اولین رأیگیری ریاست جمهوری در شرایطی برگزار شد که دولت موقت به ریاست مهدی بازرگان استعفا داده و اداره امور کشور به شورای انقلاب سپرده شده بود. با وجود این خلأ اجرایی، مشارکت مردمی چشمگیر بود: حدود ۶۷ درصد واجدان شرایط در انتخابات شرکت کردند و بیش از ۱۴ میلیون رأی به صندوقها ریخته شد.
آیت الله مصباح یزدی در شرح مناجات شعبانیه از احتمال تغییر در مقدرات انسان خبر داد و گفت که گاهی خدا مقدرات را با یک کار خیر تغییر میدهد که به آن «بداء» گفته میشود.